Historia Architektury Powszechnej II

Celem przedmiotu jest zapoznanie studenta z chronologią, formami i cechami stylowymi architektury od Średniowiecza do Współczesności. Treścią wykładów jest historia architektury europejskiej od gotyku, poprzez renesans, barok, neoklasycyzm aż do końca historyzmu, ze szczególnym uwzględnieniem procesów rozwojowych myśli architektonicznej. Tło tych procesów stanowią przemiany kulturowo-cywilizacyjne krajów europejskich, inspirowane ideami humanizmu i oświecenia.

Z wykładami powiązane tematycznie są ćwiczenia, wykonywanie  w formie rysunku odręcznego dwu- i trójwymiarowych przedstawień wybranych obiektów historycznych, uzupełnionych krótką analizą opisową. Studenci doskonaląc warsztat rysunkowy poznają jednocześnie podstawy analizy architektonicznej oraz zależność pomiędzy formą, funkcją a strukturą obiektu.

Treści przedmiotu:

  1. Architektura gotycka we Francji (poł. XII – XV w.)
  2. Wielkie katedry i kościoły francuskiego gotyku (pol. XII-XV w.)
  3. Architektura gotycka w Anglii
  4. Gotyk „ceglany” (poł. XIII w. – XV w.)
  5. Średniowieczna architektura świecka zachodniej Europy
  6. Narodziny renesansu we Włoszech
  7. Ojciec renesansu włoskiego – Filippo Brunelleschi (1377-1446)
  8. Leon Battista Alberti (1404-1472) – pierwszy teoretyk renesansu
  9. Pałace włoskie wczesnego renesansu
  10. Renesansowy ideał – założenia centralne
  11. Donato Bramante w Rzymie – mistrz dojrzałego renesansu.
  12. Geniusz epoki – Michał Anioł Buonarotti
  13. Dwaj mistrzowie późnego renesansu – Palladio i Vignola
  14. Renesans francuski i renesans północny (1500-1600)
  15. Barok włoski (1580-1760) – sztuka w służbie autorytetu
  16. Nurt antyklasyczny baroku włoskiego i barok habsburski
  17. Barok francuski (1600-1760) – oprawa dworskiego ceremoniału
  18. Neoklasycyzm europejski (1760-1830) – styl epoki oświecenia
  19. Historyzm (1830 – 1900) – wielość form, wielość idei