Psychologia i architektura

Zajęcia poświęcone są analizowaniu wzajemnych związków między dyscypliną architektury a różnymi obszarami badań psychologicznych: psychologii poznawczej, psychologii społecznej i środowiskowej, neuropsychologii i neuronauki. Studenci zapoznają się z zagadnieniami związanymi z badaniami nad zachowaniem człowieka w środowisku (environment-behaviour studies).Podejście i koncepcje teoretyczne z obszaru psychologii są omawiane, a następnie konfrontowane i testowane w analizie wybranych przestrzeni architektonicznych i miejskich. Studenci są zachęcani do studiowania głównych pojęć psychologii architektury i poszukiwania analogii w teoretycznych koncepcjach definiujących architekturę oraz odwołujących się do doświadczenia architektonicznego.W trakcie zajęć studenci mają okazję zapoznać się z oddziaływaniem fizycznych, psychologicznych i kulturowych uwarunkowań ludzkiej percepcji wpływających na postrzeganie form architektonicznych i przestrzeni miejskiej.

Treści programowe:

Analizowanie związków między sztuką, architekturą, psychologią oraz interdyscyplinarnymi badaniami aktywności mózgu (neuronauki).

Embodiment czyli ucieleśnianie w architekturze –przeglądczynników warunkujących wielozmysłową percepcję przestrzeniw doświadczeniu architektonicznym.
Badanieuwarunkowań percepcji wzrokowej orazmożliwościoddziaływania poprzez wizualną perswazję.

Analizowanie budynków i przestrzeni publicznych pod kątem doświadczenia wielozmysłowego.
Definiowanie czynników kształtujących dobrostan psychiczny, interakcje społeczne iwzorce zachowań w przestrzeni architektonicznej i urbanistycznej.

Przedmiot oferowany jako seminarium obieralne.